المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
141
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
و عهد و ميثاق انبياء عليهم السّلام را از آن بزرگوار گرفت كه حلال را حلال و حرام را حرام بداند و امر بمعروف و نهى از منكر نمايد . انجيل عبارت است از مواعظ و امثال و در انجيل قصص و حدود و واجبات خدائى و احكام ميراث وجود ندارد . خداى رؤف نسبت به آن احكامى كه در تورات وجود داشت براى عيسى عليه السّلام تخفيفى قائل شد چنان كه در قرآن ميفرمايد : بعضى از چيزهائى كه بر شما حرام بود حلال كردم . پس مؤمنين با دليل و حجت به حضرت عيسى ايمان آوردند ولى بنى اسرائيل آن حضرت را تكذيب كردند و به چند فرقه تفريق شدند و دربارهء آن بزرگوار اختلاف كردند ، حتى بعضى گفتند : عيسى خدا است و بعضى گفتند : پسر خدا است زمين از اين مقاله به لرزه افتاد و از آن زمان بود كه درخت خار بر آورد ، پس حضرت عيسى عليه السّلام اموات را زنده ميكرد و كور مادر زاد و مرض پيسى را به اذن خدا شفا ميداد . روايت شده كه حضرت عيسى بيشتر از يك ميّت را زنده نكرد . عيسى عليه السّلام در ميان بنى اسرائيل ايستاده خطبه خواند و حمد و ثناى خدا را بجاى آورد و فرمود : اى بنى اسرائيل چيزى نخوريد تا اينكه گرسنه شويد و موقعى كه گرسنه شديد بخوريد ولى نه آن قدر كه سير شويد زيرا موقعى كه سير شويد گردنهاى شما كلفت و پهلوهاى شما چاق و فربه مىشود و خداى خود را فراموش خواهيد كرد ، من در بين شما زندگى ميكنم در صورتى كه نان خورش من گرسنگى و طعام من آن چيزى است كه زمين براى وحوش و حيوانات ميروياند ، چراغ من